تبلیغات
گریوان GERIVAN - شهر و شهروند

گریوان GERIVAN

شهر و شهروند

سه شنبه 7 اردیبهشت 1389

آنچه برخود نپسندی به دیگری مپسند
 
   وقتی لفظ شهروند از مجموعه‌ی طنز آقای شهروندی در دهه‌های قبل با بلندگوی دستی از پشت وانت ‌شنیده می‌شد، هنوز تغییرات بافت جمعیتی ایران به اندازه‌ی سالهای بعد اتفاق نیافتاده بود.و  چندان به معنای آن دقت نمی‌شد. مسائلی  که در این پیام‌ها رد و بدل می‌شد باوجود اهمیشان،ضمن خنده‌های تلخ ، بعد مدتی به فراموشی سپرده می‌شد. اما مسائل مهمی مانند کنترل جمعیت، آزادی‌های فردی، زندگی شهری، حقوق  شهروند و... بعد از جنگ تحمیلی در صدا و سیما و مطبوعات مطرح گردید. با برنامه‌های شهرداری تهران و انتشار روزنامه‌ی همشهری سطح بیان این‌گونه مسائل گسترش یافت. 
  وقتی به سوابق ذهنی خود رجوع می‌کنم، اولین بار  با حقوق فردی و جمع ، از زبان یکی از دبیر مدرسه‌ی فرخی ( شاید مرحوم آل‌نبی) بجنورد، آشنا شدم. ایشان توصیه‌ی زیادی می‌کردند برای احترام به حقوق یک‌دیگر. ممکن است با آموزه‌های چند دهه‌ی اخیر گفته‌های آن روز ایشان ابتدائی جلوه دهد؛ ولی وقتی با فلش‌بک اذهان از ما بزرگترها، جوی‌های آب شهرهای مثل مشهدمقدس نمایان شوند؛ که روی آب‌های متعفن مسیرهای آب و چاله‌ها، علاوه بر زباله‌های شهری، آب دهان و خلط سینه‌ها هم نمایش داده شده‌اند؛ آنگاه بیان واقعیتی تلخ را که  گفته بود:" ای بابای عابر، اگر پیاده‌روی این خیابان را هم تقسیم کنند به اندازه‌ی متراژ آب بینی خودت به شما سهمی نخواهد رسید؛ پس چرا بی‌محابا آب دهان و یا بینی را پرت می‌کنی؟ بعد این عمل عذرخواهی تو آن لکه‌ی کذائی را از روی کت من پاک نخواهد کرد" حرف‌های آن روز ایشان ضمن آموزش رفتار اجتماعی برنامه‌ی برای تعامل ساکنان شهرهای رو به رشد دهه‌ی 50 بود. در این دهه حکومت سرمست از دلارهای نفتی، بی‌توجه به کشاورزی و کشاورز، شهرها را آبادتر می‌خواست.
  در هرصورت امروز هم مسائل شهر و شهروندی از اموری است که اهمیت ویژه یافته و دانستن و رعایتش مشکلی از مشکلات شهرنشینی را کاهش خواهد داد.

به مناسبت نهم اردیبهشت ماه آغاز هفته شهر و شهروند

رعایت حقوق شهروندی = آرامش روحی وامنیت روانی

حقوق شهروندی یکی از مهمترین مطالبی است که باید آموخته شودتا شهروندان در کنارهم بتوانند مسالمت آمیز، باخوبی و آرامش زندگی کنند. حقوق شهروندی زیربنای نظم هر اجتماعی است و برای رسیدن به ایران موفق، بایستی حقوق شهروندی رعایت شود و یکی از ارکان موفقیت جوامع پیشرفته رعایت موازین شهروندی است و این میسر نیست مگر با کمک رسانه های جمعی و آموزش در مدارس کل کشور، به عنوان یک واحد درسی.

در تعاریف دموکراسی واژه « آزادی فردی» این گونه تعریف شده است که « آزادی هرکسی تا جایی است که آزادی دیگری شروع می شود» ازاین رو بهتراست تااین مرزها روشن باشد و حوزه آزادی های فردی شفاف و واضح بوده، رعایت آن الزامی گردد تا تداخلی صورت نگیرد.

حقوق شهروندی ابعاد گسترده ای دارد. از خانه شروع می شود تا کوچه و خیابان، مدرسه، دانشگاه، محل کار و اماکن عمومی، سفرهای درون شهری و بین شهری و وسایل نقلیه شخصی و عمومی وغیره.

در اینجا بدلیل ركن اساسی جامعه، خانه را مثال میزنیم.كه اگررعایت حقوق شهروندی ازخانه شروع شود دركوچه ، محله ، شهر ، كشور و بالاخره در دنیا نظم ، هماهنگی ، زیبایی ، آرامش و امنیت روحی و روانی برقرار خواهدشد. آری خانه که می گویند: « چهاردیواری اختیاری»! حقیقتاً اختیارتمان در خانه خودمان چقدر هست؟!

- آیا حق داریم سروصدای بلند راه بیندازیم، چنان که نه تنها همه همسایه های راست و چپ و بالا و پایین آن را بشنوند بلکه اهالی ساکن یک کوچه هم مستفیض باشند؟!

- آیا حق داریم صدای وسایل صوتی و تصویری خود را به هر میزان که دوست داشتیم بلند کنیم؟

- آیا حق داریم با تلفن خانه خود با چنان صدای بلندی صحبت کنیم که صدایمان را همسایه ها بشنوند؟!

- آیا در خانه های آپارتمانی که نه تنها همسایه و هم آفتابیم، بلکه هم پشت بام و هم حیاط و هم پارکینگ و هم پله و هم اسکلت و بنا هستیم، مختاریم که بچه های خود را رهاکنیم در هر ساعت روز دراین محوطه های مشترک بازی و سروصدا کنند. یا در خانه را بهم بکوبیم و یا چنان از پله ها پایین و بالا برویم که گویی لشگری پا می کوبد؟!

یا دراین محوطه مشترک زباله یا وسایل شخصی خود را بریزیم؟

- آیا حق داریم با نگهداری حیوانات دست آموز درخانه، مخل آسایش دیگران شویم؟!

- آیا هنوز هم این حق را داریم در آپارتمانها و حیاط های کوچک بساط رب و آبغوره گیری با بوهای جورواجور راه بیندازیم؟ و هزاران آیای دیگر؟!

راستی حقوق آدمها در خانه هایشان علی الخصوص در آپارتمانها تا چه حد است؟البته تعیین حدود این موازین وحقوق به عهده شهرداری یا شورای شهر است  و قوه مجریه و قضاییه نیز ضامن اجرای آن هستند تا این حقوق کاملاً در اجتماع رعایت گردد و به تدریج برای افراد جامعه ملکه شود.

به هرحال بهتر است در باره کارهایی که در خانه و چهاردیواری خود عادت داشتیم انجام دهیم، تجدیدنظر کنیم و با نگرشی نو و تفکری نو به آنها توجه کنیم. آنگاه خواهیم دید که به غیر از اختیارات و راحتی و آزادی خود و خانواده خویش، دیگران را هم می بینیم که به علت گردش روزگار و افزایش جمعیت و تمدن شهری و ..... همجوار ما شدند و همان گونه که توقع رعایت از سوی این همسایگان عزیز را داریم، خود نیز بایستی رعایت حال آنها را بکنیم و حقیقتاً به محدوده ها و حریم های خودمان و اطرافیان بیندیشیم و احترام بگذاریم و دریابیم که آزادی و اختیارات مان تاکجاست؟ و خط قرمزها از کجا آغاز می شود و خود و خانواده خود را ملزم به رعایت این خط قرمزها بکنیم و حقوق شهروندان و همسایگان خود را رعایت کنیم، نه از ترس قانون، بلکه باور داشته باشیم که قوانین هستی جای فرار نمی گذارد وآن چه که انجام می دهیم در نهایت به خودمان باز می گردد.

حال انتخاب با خودمان است، مایلیم راحت باشیم و در آرامش زندگی كنیم و همین را برای همسایه خود نیز بخواهیم یا نه تمایل داریم که ........؟

*یادمان باشد:

چون مداردین بر دو امراست: یکی تعلیم امر حق و دیگر شفقت بر خلق، قول حکماست که آنچه برخود نپسندی به دیگری مپسند.

شبی دود خلق آشتی برفروخت                               شنیدم که بغداد نیمی بسوخت

یکی شکر گفت اندرآن خاک و دود                         که دکان ما را گزندی نبود

جهان دیده ای گفتش ای بوالهوس                            تو را خود غم خویشتن بود و بس؟

پسندی که شهری بسوزد به نار                                اگرچه سرایت بود برکنار

                                    (سعدی)                   



[ سه شنبه 7 اردیبهشت 1389 - 10:28 ق.ظ ]
[ویرایش شده در : - - -]

[ پیام ()|| الیاس پهلوان ] [اجتماعی , ] [+]


Powered by
Abzarak.com